نوحه هزاره گی

نوشته شده توسط محمد شریف عظیمی. ارسال شده در ادب و هنر

نوحه هزاره گی:

عشق کربلا منده یادگار گینای مو
رافته راه عاشورا ره همیشه قومای مو

مو ز راه سرخ عشق تو منده نموشی
چون که عزّت از مو استه ده امی رای مو

پلّه پلّه اَمده از پاس بیرق عباس
بلخی و مزاری و جمله ی شهیدای مو
 
از تو یاد گرفتی مو ایستاده موردو ره
گرچه ده ای راه اولیله کیده کف پای مو

 تا ابد بلند مومنه ده مقابل بیداد
مثل بیرق سرخ عاشورا صداهای مو

باگلوی مونتی هم حقّ خوره می طِلبی
ای سماغ ره یاد دیده رگ سرخ آغای مو

کس نمیتنه روی حقّ هزاره خط بیکشه
تا حسینیّه استه، تا حسینه مولای مو

موره ظهر عاشورای حسین یاد دیده
از کسی نمیترسی تا خدایه ده بای مو

سربلند مظلوم کلّ قرن ها مویی
بسته نشوده هرگیز پیش ظلم چیمای مو